پارت چهل و هفتم :

پرهام بغض کنان به طرف نیمکتی رفت و قطره‌‌ای اشک روی گونه‌‌اش دوید. موهایش را در میان انگشتانش گرفت و به دیوار تکیه داد. تصویر گریان الهه یک لحظه از مقابل چشمانش دور نمی‌‌شد. کلافه مشغول قدم زدن شد. جیغ و فریادهای زنانی که وقت زایمانشان رسیده بود، اعصاب او را متشنج‌‌تر می‌‌کرد. از بیمارستان بیرون رفت و وارد حیاط شد. با مادر الهه تماس گرفت و او را در جریان گذاشت. نسرین با نگرانی گفت:

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۵۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • نسترن

    0

    بسیار زیبا بود⚘

    ۳ سال پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    💝💝

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    مرضیه خانم ممنون😘

    ۳ سال پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    💝💝

    ۳ سال پیش
  • Zarnaz

    0

    عالی بود خیلی ممنون ❤️❤️

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️